كه نصف ما ترك را وقتى به فرزند ميّت دادند ربع آن را به برادر داده و ربع ديگرش را به عمو يعنى وارث طبقه سوّم مىدهند مشروط باينكه عمو در سلسله ورّاث وجود داشته و تمامش حرّ باشد و اگر عمو نيز نصفش حرّ و نصف ديگرش رقّ بود ثمن يك هشتم مال را بوى داده و باقى ما ترك را به مراتب متأخّر از او مىدهند و به همين ترتيب ما ترك بين ورثه تقسيم و توزيع مىگردد . قوله : يرث به قدر ما فيه : ضمير در [ يرث ] و [ فيه ] به مبعّض راجع است . قوله : و يمنع من الارث : ضمير نائب فاعلى در [ يمنع ] بمبعّض عود مىكند . قوله : نصفه حرّ : ضمير در [ نصفه ] به ولد راجعست . قوله : فالمال بينهما نصفان : ضمير در [ بينهما ] به ولد و اخ راجع است . قوله : و للاخ الربع : يعنى مثلا اگر ميّت بيست تومان ثروتش بود نصف آن‌كه ده تومان باشد مال فرزند او بوده و ربع بيست تومان كه پنج تومان است به برادر ميّت مىرسد . قوله : و الباقى للعمّ : يعنى پنج تومان ديگر در مثاليكه ذكر شد تعلّق به عموى ميّت دارد . قوله : ان كان : ضمير در [ كان ] به عمو راجعست و [ كان ] تامّه مىباشد . قوله : فلو كان نصفه حرّا : ضمير در [ نصفه ] به عمّ راجعست . قوله : فله الثمن : ضمير در [ له ] به عمّ عود مىكند يعنى اينكه گفتيم